Enter your keyword

Enjoy the little things

OVER MIJ

Life is what happens to you when you’re busy making other plans…
… so you’d better enjoy every moment of it.
En dat doe ik! Genieten van elk moment in ’t leven, sinds mijn leven besloot een bocht van 180° te nemen.

Wie ik ben?

Evi (dertiger, maar in mijn hoofd blijft dat altijd 29+), mama van Lola (6), lief van Yf (dat rijmt!), zus van Lien & Tine, dochter van Martine & Rudy. Die laatste is trouwens de mooiste ster die je ’s avonds aan de hemel ziet schitteren. En zo heb ik je in één ruk meteen de meest belangrijke personen uit mijn leven voorgesteld. Ze passeren hier vaak, dus je leert ze vast ook beter kennen.

Ik ben een absolute koffie-addict, ik word vrolijk van de zon én frangipanetaart. Ik hou van festivals met vrienden, van onverwachte tripjes met mijn familie, van luidkeels meezingen op Clouseau. Ik droom van een kast vol sneakers, een koffiebar, een huis aan zee en stokoud worden.

Wat ik ’t liefst van al doe?

Schrijven! Ik studeerde ooit journalistiek, maar belandde na mijn studies bij VT4, VIJFtv en later bij Libelle. Tot ziek worden alles stopzette. Ik herontdekte mijn liefde voor het schrijven, en richtte www.rue-no.be op in 2014.

Intussen heb ik met volle ‘goesting’ mijn leven danig herschreven. Staan er twee boeken (‘Life on Sneakers’ en ‘PLAN B’) op mijn palmares. Schrijf ik als freelancer. Help ik bedrijven met copywriting en marketing. Maar vooral: sinds 1 juli 2013 geniet ik volop van de kleine dingen in het leven. Van de schoonheid in alle dagen. 

Vandaag ben ik de meest gelukkige versie van mezelf.

En daar vertel ik je graag meer over. Hier. Op deze webstek. Snuister gerust even door mijn blog, of kom eens langs op een signeersessie of een lezing?

Want wat ik ontzettend fijn zou vinden is JOU beter te leren kennen!

So, let’s get in touch!

Tot snel?

Liefs,

E V I 

Evi renaux en Lola Goossens staan even stil tijdens een boswandeling. Ze kijken naar beneden. Lola draagt blauwe kinderbotjes met blauwe outfit. Evi draagt een zwarte broek en een groene blouse.
Evi en Lola die poseren in de bos. Moeder en dochter met de bomen op de achtergrond
Evi verbonden met Lola

Comments (78)

  1. nov 21, 2014

    Wat een mooi blog Evi! Daar kun je trots op zijn.
    Echt een blog wat heerlijk leest, heel eigen en persoonlijk.
    Daar hou ik van!
    Succes, liefs. Martine x.

  2. feb 10, 2015

    Mooie blog, ik ontdekte ‘m via een facebookberichtje van Eliza (ergentussenin).
    Ik ben fan! 🙂

  3. Veerle De Temmerman
    okt 25, 2015

    Dag Evi,
    Veel geluk met de workshop “bloggen”.
    Ik had een heel interessante namiddag, nogmaals dank en tot later .
    Groeten
    Veerle, Okkerennoot

  4. Laurence
    nov 16, 2015

    Evi wat jij neerschrijft draagt heel veel schoonheid in zich. Ik wens je veel succes toe. Laurence

    • Evi Renaux
      nov 17, 2015

      Superlief, dank je Laurence! Fijn nog eens iets van je te horen.

  5. Sophie
    feb 19, 2016

    Mooie site!. Kijk er naar uit je te ontmoeten volgende maand. Veel succes ondertussen! En wat leuk dat verhaal rond koffie en plan B.

    Liefs
    Sophie

  6. Kristel
    feb 20, 2016

    Zit er prima uit liefste Evi! Leuke tattoo trouwens ?

  7. helen b
    feb 22, 2016

    Mooi Evi!! Heel benieuwd naar het boek! Tot gauw! 😉 x

  8. Dockx Maja
    feb 25, 2016

    Hey Evi,

    Ik ben hier toevallig op terecht gekomen en ik ga dan ook je boek bestellen. Ik hoop er zelf dingen uit te kunnen halen die ik zelf kan toepassen.
    Ik heb de naam fibromyalgie opgeplakt gekregen en heb het daar soms heel moeilijk mee. Je lichaam kan niet meer maar je geest wil nog zoveel. En dat met twee jongen kindjes in huis ;-).
    En die tattoo … raar maar ik heb op mijn pols drie kleine vogeltjes en een veertje staan ;-). Deze moet mij moed geven in de dagen dat ik echt als een zombie rondloop.
    Veel succes met je boek en ik ga deze blog zeker blijven opvolgen

    Groetjes
    Maja

    • feb 29, 2016

      Dag Maja! De tattoo zijn drie zwaluwen en de paraf van mijn papa. We hebben die tattoo met mijn zussen laten zetten toen onze papa stierf. ER is as in verwerkt!
      Wat jou betreft: moed houden! Er zijn zoveel dingen om gelukkig om te zijn, ja, zelfs met een lijf dat heel hard tegenwerkt! Yes! you can! x

  9. Pauline
    feb 29, 2016

    Ik las vandaag je verhaal in de krant, de symptomen deden me niet vreemd aan, maar dan las ik dat je al een diagnose had. Dus dit gaat wss niet op voor je. Maar wil het eigenlijk gewoon toch vermelden dat je klachten ook typisch voorkomen bij mensen die antidepressiva of antipsychotica namen en dan noemt het dystonia, als je op google images kijkt zie je ook veel mensen met bijvoorbeeld een scheve rug.
    Maar natuurlijk zou je dat wel weten, ik had gewoon nood om het te delen indien er anderen hier terecht komen van wie het wel door dit type medicijn veroorzaakt wordt (en zo hun weg naar hulp kunnen vinden). In de USA zijn er honderden rechtzaken bezig.

    • feb 29, 2016

      Dag Pauline, Dystonie werd destijds ook bij me onderzocht, maar ook hier niets dat het echt kon hard maken. Toch bedankt om te delen. Misschien hebben anderen hier er iets aan. liefs x

  10. Jasmien
    feb 29, 2016

    Evi,

    Superleuke blog!

    Jouw verhaal geeft me weer extra moed en motivatie om te gaan voor die dingen die ik wil bereiken in het leven. Ik kamp momenteel als 30-jarige ook met mysterieuze klachten (zit nog in de molen van ziekenhuisonderzoeken). Hoop binnenkort enkele antwoorden te krijgen, want mentaal is dat belangrijk.

    Ik denk ook al enige tijd over het optarten van een eigen zaak, maar mijn gezondsproblemen hebben mij de laatste tijd serieus ontmoedigd. Het lezen van jouw verhaal heeft me weer de hoognodige ‘schop onder men kont’ gegeven. Ik zal dan ook zeker op enkele workshops te zien zijn in de hoop wat van jouw enthousiasme over te nemen 😉

    Groetjes,
    Jasmien

    • feb 29, 2016

      Dag Jasmien! Ik hoop vooreerst dat je snel een antwoord krijgt. De onzekerheid is niet fijn, dat weet ik. Kom zeker eens langs op één van de workshops of koffie kaffees die ik binnenkort start. Benieuwd je te ontmoeten. liefs

  11. Christophe Devos
    feb 29, 2016

    Beste Evi, heb je tegen gekomen via Facebook.In 2012 ben ik van de ene dag op de andere verlamt aan beide benen.Na 3 jaar en half is mijn rechterarm bijna ook verlamt..Volgens de dokter hebben ze mij wijs gemaakt dat het psychisch was.Nu hebben ze ondervonden dat ik een spierziekte heb, maar hebben nog geen naam ervoor en geen medicatie…Lig al 3 jaar 24 uren in mijn ziekenhuis bed die staat in mijn living.Heb alle dagen zoveel pijn, dat ik soms rare gedachten heb..Ben alleenstaande, en heb alleen mijn hondje Boomer ( 11 jaar ).Het is de eerste keer dat ik dat met iemand meedeelt op een site & blog..Maar laas een deel over jou, vont dat zo moedig van je, dat ik mijn verhaal in het klein ook wilde meedelen met je.Het is gelijk dat ik mijn hart lucht aan iemand, en dat doet me goed.Normaal ben ik een gesloten persoon, en vertel bijna aan niemand iets..Bedankt dat je een blog aangemaakt heb, zal er veel in lezen, en hopelijk wordt ik ook een beetje wijzer ervan.Groeten, Christophe Devos

    • feb 29, 2016

      Ocharm Christophe, niet fijn om lezen. Maar moedig dat je durft je verhaal te doen. Ik hoop mee met jou op medicatie. Moed houden!!!!! x

  12. Standaert Hansjorg
    feb 29, 2016

    Hey Evi lang geleden hebben we nog samen in de klas gezeten, ik kwam jouw verhaal tegen op hln en dacht die Evi ken ik precies. Ik heb met open mond het artikel gelezen en wil u via deze weg toch steun en moed toewensen.

  13. Hilde
    mrt 17, 2016

    Ik hoorde vanmorgen een interview van jou bij De madammen op Radio 2 en ben onmiddellijk komen kijken. (Voeg er eerlijkheidshalve aan toe dat ik eerst bij Life on sneakers zat oeps – zij heeft me naar hier doorverwezen). Gepakt door jouw verhaal, maar anderzijds ook benieuwd naar meer. Wat een inspirerende blog ook. Ik kom hier zeker terug.

  14. Hilde Praet
    mrt 17, 2016

    Hallo Evi,

    Ik hoorde ook vanmorgen je verhaal bij de madammen, super van jou!!!
    Ik nu 2,5 jaar geleden ook myelo-encephalitis doorgemaakt! 6 weken ziekenhuis!
    Ook van de ene op de andere dag! Zelfs heel slecht geweest! Ze hebben me binnenste buiten gekeerd, en ook allerlei diagnoses?
    Gelukkig ben ik er nog! Maar ben toch niet meer de oude? Heb nog veel last van restverschijnselen! Zie er super goed uit, maar langs de binnenkant voel ik me soms zo ellendig! Werk opnieuw 40% als nachtverpleegkundige. En 40% mutualiteit! Ik doe mijn job super graag! Maar soms is het allemaal wat veel, en daar had ik voordien nooit last van!!
    Groetjes Hilde!

  15. Linde
    mrt 18, 2016

    Dag Evi,

    Ik las iets heel mooi van jou in een artikel in Het Nieuwsblad, Dit ging over een wit blad dat je naast je bed legt om daar op te schrijven wat er goed was geweest aan die dag. Ik vond dit heel mooi en inspirerend en ben dan ook direct naar je blog gaan kijken en heb ook meteen je boek besteld.

    Ik ben 22 jaar en 2 jaar geleden werd ik ziek, Het ging van kwaad naar erger. Na heel wat onderzoeken en dokters te hebben gezien werd een combinatie van Fibromyalgie en Lupus vastgesteld. Dat was even slikken, maar het was zo en ik moest verder. Weliswaar met ups en downs en goede en slechte dagen, wat niet altijd even makkelijk is, zeker niet als de slechte dagen winnen van de goede. Gelukkig ben ik altijd iemand geweest dat kan genieten van kleine dingen en heb ik lieve mensen om me heen die me steunen. Af en toe ben ik wel bang voor de toekomst. Ik studeer momenteel Criminologie wat niet altijd evident is wanneer het lichaam niet mee wil. Ik doe het echter enorm graag en ik heb geleerd dat dingen doen die je graag doet en je gelukkig maken de kracht geven om door te gaan.

    Ik wilde via deze weg even dank u zeggen. Het ontdekken van jouw website en boek komen op mijn wit blad van goede dingen die mij vandaag gelukkig hebben gemaakt. Ik vind dat je trots mag zijn op jezelf en wens je nog veel succes toe!

    BEDANKT!

    Veel liefs,
    Linde

    • mrt 28, 2016

      En jij BEDANKT voor jouw reactie. Doet me ongelooflijk veel deugd. Blijf aub op jouw wit blad schrijven!!! xxx

  16. Aiko De bruyn
    mrt 18, 2016

    Haai Evi Renaux, Aiko hier,

    met heel veel belangstelling zag ik jouw ( korte ) relaas ( in eoa krantenartikel ) verschijnen op een FBgroep waar ik ( redelijk ) actief ben sinds geruime tijd. De reden waarom ik nieuwsgierig raakte betreft meerdere ( pijn )punten maar laat ik voornl. met stip aanduiden dat onze raakpunten diegene zijn die me beinvloedden om jou te contacteren. Net als jij lijd ik ( nu sinds 16 jr. ) aan een ‘ zogenaamd mysterieuze’ aandoening met label ‘ ziekte van Lyme’ wat mn Leven op één dag overhoop heeft gegooid en moeilijker heeft gemaakt mr anderzijds in de plaats mooie dingen heeft gebracht. Het is vooral mijn willpower die mij op de been houdt en mij de mooie dingen des Levens laat zien. Het is ook wat mij aantrekt in jou, jouw positieve vibe die je in je draagt en uitstraalt en uitdraagt naar buiten toe, om mensen kracht te geven en inzicht te verwerven. Ik denk dat wij hierin wel wat gemeen hebben, en ik ben heel erg uit op mensen die deze mentaliteit op natuurlijke wijze weten te verwoorden en in daden om te zetten. Jouw cursus ‘Bloggen’ boeit me dermate dat ik me graag hiervoor opgeef om zoveel mogelijk info op te doen. Ik ben geneigd met jou aan de koffie te gaan hoor 😉 Wat denk je? Ik hoor ’t graag van jou 😉 . Sweet greetz, Aiko 🙂

    • mrt 28, 2016

      Hey Aiko! Dat moeten we zeker eens doen! Hoop dat jouw ‘lyme’ leefbaar is. Ze hebben mij destijds daar ook op onderzocht. Gelukkig niet… denk ik dan. Want ik weet dat het geen lachertje is. Wens je dan ook het allerbeste en heel veel moed.

  17. Veerle van der putten
    mrt 21, 2016

    Hallo Evi,
    Heb net jou verhaal gelezen in Knack( weekend)…Leren leven en lachen met pijn!
    Heel mooi meid ,en begrijp jou helemaal..
    Ben zelf ook ziek geworden 17 jaar geleden..aan mijn rug en nek,en ken maar al te goed die helse zenuwpijnen..,heb al heel wat operatie’s gehad.
    Leven met pijn elke dag is heel moeilijk…elke dag opnieuw vechten en proberen alles een plaatsje te geven;Ik was net 32 jaar toen ik moest stoppen met werken. En nu al zoveel jaren thuis.
    Alvast wens ik je heel veel moed en hoop je tegen te komen op FB. Veel liefs Veerle

  18. nans
    mrt 27, 2016

    Evi,
    Ik had net vluchtig iets gezien op wtv over uw boek.
    Daarom ben ik u gaan opzoeken (makkelijk he tegenwoordig 😉 ) op internet.
    Zo ben ik op uw blog beland.
    Ik ga me er de komende dagen meer in verdiepen maar wou je nu al een dikke pluim geven voor wat je doet.
    Ik weet deels wat het is om 24 op 24 met pijnen door het leven te moeten, ben zelf al jaar werk onbekwaam door chronische aandoeningen.
    Zelf heb ik ook een knoopje omgedraaid en probeer te genieten van de dingen die ik wel nog kan en doe ,waar ik kan vrijwilligerswerk om anderen te helpen , zo sta ik niet veel stil bij mijn eigen pijnen 😉
    Maar ik weet ook, dat lukt niet elke dag om het zo positief te houden en dan zoeken we vlug terug naar iets nieuws om ons aan op te trekken.
    Maar ik ben er zeker van dat jij met al wat je doet, vele mensen nieuwe hoop geeft!
    Jou kracht stuur je zeker door naar anderen, jou openheid en eerlijkheid straalt warmte en bezorgdheid uit,die andere mensen kracht geeft 😉
    proficiat met al wat je onderneemt!!
    veel sterkte en een warme knuf,
    nans

    • mrt 28, 2016

      Lief! Dank je Nancy!! Hoop dat er een dag komt dat je pijn minder is, en je toch terug aan het werk kan. En if not, dan weet ik zeker dat je er het beste van maakt. x

  19. Trui Buyse
    mrt 27, 2016

    Dag Evi,
    Ik heb zopas je boek in een ruk uitgelezen!ontroerend,zeer pakkend, vol met wijze levenslessen van zo’n jonge vrouw die al veel meegemaakt heeft.Chapeau voor je moed, voor je ongelofelijk en aanstekelijk optimisme, voor je mooie realisaties zoals je boek en blog!ik las over jou in de krant, ging je blog lezen en bestelde prompt je boek dat ik nu uit heb.ja een koffietje zou ik wel met je willen drinken!veel veel sterkte verder en veel succes in alles wat je onderneemt!en een dikke dikke pluim!

    • mrt 28, 2016

      DAg Trui! Dank je voor je reactie! Binnenkort gaan we koffie-events organiseren. Kom dan zeker eens langs, ik maak tijd voor een koffietje met iedereen. xxxx

  20. Tina Van Avondt
    mrt 28, 2016

    Hey Evi,

    Vandaag las ik in Steps magazine over jouw boek Life on Sneakers. Ik kan mezelf voor een groot deel terugvinden in je verhaal. Sinds 2013 is bij mij fibromyalgie geconstateerd. Na mijn bevalling in september 2015 heb ik een opflakkering van de fibro. Mijn dochtertje Liva is het zonnetje in mijn leven. Gelukkig heb ik veel hulp van mijn ouders en mijn vriend Timothy. Door mijn fibro zal ik enkel nog deeltijds kunnen werken. Ik voel de positieve vibe van je blog en het artikel in Steps. Ik moet ook op zoek naar een plan B in mijn leven. Ik weet alleen nog hoe en wat. Een ding weet ik wel, ik ga jouw boek lezen. Dat gaat mijn inspiratie en moedgeven, daar ben ik zeker van!

    Liefs Tina

  21. Carmen
    mrt 30, 2016

    Beste Evi

    Onlangs kwam ik op de facebook van een kennis jouw boek tegen. Haar lovende woorden trokken me aan om het boek te gaan lezen. Gisteren heb ik hem aangeschaft en tijdens het rondwandelen in de winkel kon ik me niet inhouden te beginnen lezen.

    Jouw moed en doorzettingsvermogen mag een voorbeeld zijn voor vele mensen en dus ook voor mij.
    Al jaren kamp ik met rugpijnen en steeds opgespannen spieren die maar niet los te krijgen zijn. Sinds enkele maanden ben ik ook steeds ontzettend moe. Ik geraak maar niet uitgerust. Mijn droomjob als leerkracht heeft een tijdje stil gelegen. Na de krokusvakantie had ik alle moed bij elkaar gesprokkeld om er weer volledig voor te gaan, in afwachting van een diagnose. Maar mijn grenzen zijn intussen weer overschreden. Na een leuke en goede dag volgt steevast een dag vol pijn en extreme vermoeidheid. Nu is het afwachten tot de diagnose, maar dit neemt heel wat tijd in beslag. Deze week en komende week volgen nog een hele boel testen en in mei weet ik dan hopelijk wat de oorzaak is.
    Ik begrijp heel erg wat je bedoelt, wat als de wil er wel is, maar je lichaam niet mee wil.
    Ik ga alvast verder lezen en blijf je volgen.
    Groetjes Carmen

  22. Stefanie
    mrt 30, 2016

    De liefde voor koffie, de zon, de zee en Clouseau delen we alvast! Benieuwd naar wat er ons nog bindt 🙂 Aangenaam en tot “volgs” 🙂

  23. Katrien
    mrt 31, 2016

    Hé Evi,

    Sinds vanmiddag heb ik je boek in huis en ik heb het bijna uit. De enige reden waarom ik het niet in één ruk heb uitgelezen, is omdat mijn ene oog niet meer wilde meewerken.
    Ik ben bijna 33 en sukkel al een tijd met mijn gezondheid, o.a. endometriose maar sinds kort enorme heupproblemen (kraakbeenlijden graad 4), spierpijn, vermoeidheid. Het woord “fibromyalgie” is bij de dokter ook al gevallen.
    Dat ze bij jou eindelijk toch ‘iets’ gevonden hebben, geeft me moed en hoop. Want tot nu toe ben ik volgens verschillende onderzoeken gewoon kerngezond -behalve dat kraakbeen dan- maar zo voel ik me helemaal niet… ik kan niet de mama zijn die ik wilde zijn, kan niet werken, niet eens goed gaan shoppen, gewoon ‘normaal’ zijn… Ik wil wel, maar mijn lijf heeft een andere agenda.
    Bedankt!
    En als ik je boek helemaal heb uitgelezen -morgen ofzo- dan leg ik het op een plekje waar ik het kan zien, en nog eens kan vastpakken als het weer even moeilijk gaat.

    X Katrien

    • apr 3, 2016

      Dag Katrien, ik herken je lijdensweg. Ik heb ook jaren zware endometriose gehad. Het heeft zich gelukkig gekalmeerd. Maar dan heeft er zich een andere strijd voorgedaan… Ik ben er zeker van dat je de best mogelijke mama bent, meer kan je niet doen. Wees vooral niet te streng voor jezelf! En hou moed! liefs Evi x

  24. petra
    apr 9, 2016

    Hallo,
    Nieuwsgierig dat ik ben om jou boek te lezen,ik zeg regelmatig tegen vrienden ooit schrijf ik een boek……Wie weet geef jij aan mij het voorbeeld!
    Na jaren onderzoek en vermoeidheid was de diagnose epilepsie gevallen maar na 2 jaar kreeg ik bevingen die helaas niet van de epilepsie medicatie kwam maar ……. parkinson was al geruime tijd in mijn lichaam en leven geslopen en sloeg genadeloos toe…..ik haat hem…….en ik leef tegen 100 in het uur want ik zal hem niet laten winnen helaas besef ik dat ik een tevergeefs strijd voer….
    Dus vandaag je boek gekocht en de volgende dagen lezen!!Alvast bedankt voor jou moed om een boek te schrijven!!P

  25. Katarina
    apr 14, 2016

    Beste Evi,

    Ik heb jouw boek vandaag uitgelezen, in een record tijd. Prachtig, eerlijk, menselijk, inspirerend !!!

    Ik kon mezelf in veel van jouw gedachten vinden….zo mooi. Ik heb tijdens het lezen veel geweend, gelachen en nagedacht.

    GREAT BOOK. BEAUTIFUL THOUGHTS.

    Hartelijk dank !!!

    Ik wens je nog veel mooie zonnige momenten in het leven!

    Veel liefs,
    Katarina.

  26. Joke
    apr 27, 2016

    Nog eens bedankt voor de mooie woorden in mijn boek die je hebt neergepend afgelopen zaterdag! Ik had graag nog even blijven praten. Je boek is herkenbaar en inspirerend, ik wou dat ik ook zo moedig was om altijd opgewekt te zijn!

  27. THIELEMANS MIA
    mei 1, 2016

    Ik zou graag je boek kopen. Waar vindt je het?

  28. Mindy
    mei 1, 2016

    Helemaal stil ben ik ervan geworden.. En dat overkomt me niet zo vaak..

    Ik heb het boek maar 1 keer neergelegd, om de tranen af te vegen die over m’n wangen rolden!

    Wat een moedige, ferme madam ben jij!

    Keep on dreaming!
    You can do this!

    Liefs Mindy x

  29. Kathleen Dewever
    mei 2, 2016

    Evi, je bent een “mooie” madam, vanbinnen en vanbuiten. Ik ben begonnen met het lezen van je boek. Zo sterk, zo mooi, zo echt. Een inspiratie voor velen. Ik wens je nog veel sterke, intense, liefdevolle, heerlijke, prachtige momenten met al je dierbaren en alle mensen die je kennen.

  30. Sylvie Neirynck
    mei 23, 2016

    Lieve lieve Evi,
    Ik ken je mama vanop het werk en je zus Lien ook een beetje uit een lang geleden tijd.
    Ik weet dat het straffe madammen zijn, gelukkig, want zoals jezelf hebt ervaren zijn zulke fantastische mensen nodig in harde tijden.
    Ik heb jouw boek gelezen nadat onze gezamenlijke kennis in kine hem mij liet zien, iets voor jou zei hij!
    Ik herken veel delen vanuit jouw boek in mijn leven, familie is heel belangrijk; steun toeverlaat, dat is in mijn familie ook zo.
    Maar ook de emoties, jouw boek beschrijft hoe veel mensen zich voelen in een moeilijke tijd maar het niet in woorden kunnen vertalen.
    Ik heb bewondering voor jouw innerlijke kracht en doorzettingsvermogen, moge de toekomst mild voor ons allen zijn en zich onder zijn vleugels dragen!
    Doe zo verder en proficiat met jouw schat van een dochter haar ogen stralen.
    Vele lieve groetjes Sylvie

  31. Christine
    jun 12, 2016

    Lieve Evi,
    Ik heb je boek deze namiddag in een ruk uitgelezen. Proficiat ! Ik herken mezelf in veel dingen, als is het in een andere context. Ik ben kanker patiente, darmkanker, en ben ook nog elke morgen blij dat ik nog leef. Ik bekijk het leven ook anders dan vóór de kanker ontdekt werd, nu 3 jaar geleden. Ik geniet van kleine dingen en denk ook meer na over het leven en de eindigheid van dit leven. Ik ben blij met de extra time die ik krijg, zo zie ik, voorlopig toch, mijn kleinkinderen opgroeien.
    Ik vind dat je het super doet en hoop dat je nog lang van alles mag genieten, het ga je goed !
    Liefs, Christine

  32. Marianne Spiessens
    jun 13, 2016

    Dag Evi, een collega van mij heeft mij jou boek gegeven omdat ze vond dat er heel wat gelijkenissen waren tussen jou en mij. Ik leef al van 2011 met helse zenuwpijnen. De oorzaak is totaal anders dan die van jou, maar de pijn is hetzelfde. Ik heb jou boek op twee dagen uitgelezen, ik bewonder je echt wat heb jij een kracht om door te gaan. Ik vind van mijzelf dat ik dit helemaal niet heb, Alhoewel de mensen uit mijn omgeving vinden dat ik wel een doorzetter ben die vecht elke dag opnieuw. Mijn psygologe waar ik sinds vorig jaar naar toe ga heeft mij aangeraden alles van mij af te schrijven. Ik ben dan begin dit jaar gestart met het schrijven van een blog. Maar ik ben daar helemaal niet zo goed in als jij. Iedereen krijgt pakketjes mee bij zijn geboorte, maar het pakket schrijven is aan mij voorbij gegaan denk ik. Ik weet ook niet waar je het best start met een blog, ik ben een blog gestart bij skynet blog. Ik wens je in ieder geval heel veel succes toe in al wat je doet en nog zal doen. Veel liefs Marianne

    • Veerle
      jul 12, 2016

      Er zijn vast nog wel dingen die jij beter kan dan evi hoor! Alleen staat dat niet in het openbaar op internet. Maak voor jezelf uit of het de moeite is om met je blog door te gaan. Succes!

  33. Patty Vanoystaeyen-Peeters (Pat-Alpaca)
    jun 14, 2016

    Dag Evi, net als vele anderen heb ik heel toevallig je boek ontdekt en direct beginnen lezen. ik ben erg gefascineerd door het idee van een B-plan, En ja, iedereen zou een B-plan moeten hebben in geval van…. en ook moet je altijd voor je dromen gaan, niets uitstellen. Zo heb ik op mijn 45ste mijn eigen paard gekocht en sinds 2 jaar ben ik ook de trotse bezitter van 4 prachtige alpaca’s! ik heb op mijn facebook trouwens een hele mooie foto gepost van mijn alpaca’s samen met jouw koffietas, ze konden het ook smaken! Nog heel veel succes met alles wat je doet!

  34. Veerle
    jul 10, 2016

    Ik heb je boek onderweg in de auto naar onze vakantiebestemming in een ruk bijna uitgelezen. Ik wil eigenlijk ook wel een boek schrijven over mijn ziekte. Ik schaam mij echter nogal want het is schizofrenie.Ik prijs mij erg gelukkig dat ik niet hoef af te zien zoals jij. Zeg hoe gaat het nu? Ken je natriumbicarbonaat? Ik was erg geschokt toen ik las dat je tien keer geopereerd bent voor endometriose! Ze zijn toch geen schaar ofzo vergeten in je buik?! Ik wens je heel weinig pijn en veel veel genot je bent iemand heel bijzonder!!

  35. Jill
    jul 11, 2016

    Lieve Evi,

    Ik heb je boek uitgelezen met veel herkenning, respect, bewondering, traantjes en ja af en toe enkele giechels. Bedankt voor dit boek, het was zo vaak alsof ik mijn eigen gedachten verwoord zag. Ik hou van je eerlijkheid en optimisme. Het positief denken en genieten van kleine dingen is iets wat ik zelf erg belangrijk vind.
    Ik ben ook 31 en ken sinds januari na jarenlang zoeken, afzien, weggestuurd worden eindelijk ook mijn diagnose. Wat een heerlijke opluchting is dat, los van de zwaarte en gevolgen van de diagnose.
    Ik heb zelf ook een blog, als je zin hebt moet je maar es een kijkje nemen. Lang niet zo mooi als die van jouw hoor hehe. Ooit! Maak ik een mooie.
    http://www.bloggen.be/mydarkpassenger/

    Ik wens je nog heel veel succes met al je projecten en ik blijf je zeker volgen!

    Liefs

    Jill

  36. Katia
    jul 23, 2016

    Hallo Evi, vorige week duwde mijn mama jouw boek in mijn handen. “Ik heb het in één ruk uitgelezen!”: vertelde ze erbij. Deze namiddag heb ik het opgepakt en ben ik beginnen lezen. En ik heb jouw boek pas opnieuw neergelegd nadat ik het van de eerste tot de laatste bladzijde gelezen had! Het lezen ervan bezorgde me momenten van diepe ontroering, bewondering, gelukzaligheid en zoveel meer. Ik hou ook enorm van jouw schrijfstijl en van de stijl van jouw boek. Proficiat! Ik wens jou vele zonnige- en vele heerlijke koffie-momenten toe! Hartelijke groet, Katia

  37. Lore
    jul 26, 2016

    Hallo Evi,

    Ik kocht jouw boek in de Slegte in Leuven op de Bondgenotenlaan.
    De sneakers, de brainfood, de fotografie, VERKOCHT ! Wat en vrolijk boek… deze past bij wie ik ben !
    Het was een kadoo’tje voor mezelf. Want die dag had ik iets te vieren ; mijn nieuwe vrolijke, onbezorgde IK !

    Want het zwaard van Damocles die ze in het ziekenhuis boven mijn hoofd effectief vernoemd hadden, was ik mezelf ergens verloren.
    Ik voelde mij nochtans heel goed, zelden ziek (enkel mijn maandelijkse migraine :-)),
    maar de angst en paniek die ze bij me achterlieten werkten verlammend.
    Toch heb ik doorgezet, blijven geloven. Ik ben gezond want ik VOEL mij gezond.

    Die dag in Leuven kwam ik van mijn (nieuwe) dermatologe, gespecialiseerd in mijn zeldzame huidaandoening, voor een tweede opinie.
    Zij heeft mij ZO gerustgesteld.
    Ik had dus iets te vieren…

    Bedankt voor jouw boek,
    het heeft mij gevonden,
    op de juiste moment,
    mijn kers op de taart !

    Dankjewel om jouw verhaal te delen,
    jouw gevoelens te benoemen,
    het heeft me die van mij een nog betere plaats kunnen geven.

    Je bent een TOP madam Evi, blijf doen wat je graag doet…alsjeblief ? ! X

    • jul 27, 2016

      Omdat je het zo lief vraagt: meer dan beloofd! Ik wens jou ook het allerbeste! Dank voor je lief berichtje hier. Evi x

  38. Ludwine Goeteyn
    sep 4, 2016

    Evi

    Waar ik nu bij stil sta. Hoe gaat het nu met jou? Wil je lichaam verder mee ?
    Je bent een moedige dame.
    groetjes
    Ludwine , vriendin van Betsy en Tony 🙂

    • sep 19, 2016

      Dag Ludwine, ik durf stellen dat het goed met me gaat. Ik heb aangepaste medicatie, een goede kine, en de beste familie en vrienden die mijn leven zo aangenaam mogelijk maken. Dankjewel om naar me te informeren. liefs

  39. Hilde
    okt 16, 2016

    Evi,

    Ik had in tijden geen boek meer gelezen. Op mij werd al het etiket cvs gekleefd, fibromyalgie, spasmofilie, hypochonder, …
    net zoals jij lijd ik al erg lang aan migraine. In al zijn vreselijke vormen. Oculair. Met aura. Zonder aura. Met duizeligheid. Met ogen die uit mijn hersenpan lijken te zullen ploppen. Pulserende pijn. … En ik was in shock toen ik je foto’s. zag… ook ik sta helemaal scheef en gedraaid… de kine en osteopaat doen wat ze kunnen, maar het is dweilen met de kraan open. Omdat cvs ook ME genoemd word, ben ik ook al bij ruggenmergsontsteking uitgekomen. Maar niemand die me wil helpen. Net zoals jij werd ik opgenomen bij neurologie. De eerste arts die aan mijn bedje op de spoedafdeling stond, was een psychiater. Ik kreeg net zo’n lange lijsten om in te vullen (ik heb negen!) uur testings gedaan bij een assistent van de psychiater. Het enige wat ze konden vaststellen was dat ik psychisch lijd onder mijn fysieke beperkingen. Dat wist ik hen zonder testen ook zo te melden… ook ik leef maar op halve kracht. Ik wens je een mooi leven toe. Count your blessings!

  40. Tania
    dec 27, 2016

    Net je boek in één ruk uitgelezen! Chapeau je bent heel moedig,iedereen zou dit moeten lezen!Wat een positiviteit !Ik wens je het allerbeste en ben heel blij je boek te hebben gelezen,het heeft heel veel voor mij betekent!TaniaX

  41. Barbara Dresen
    dec 27, 2016

    Dag Evi,

    wauw. Ik heb net de laatste pagina van je boek gelezen en ben nog steeds in tranen. Dit is dus slechts een emotioneel, kort berichtje waarin ik je al wou laten weten dat ik het een super mooi boek vind. Het is geweldig geschreven en een enorm sterk verhaal van een heel sterk persoon. De reden dat het me zo raakt is omdat ik er enorm veel in herken. Ik ben ook een jonge vrouw en ondertussen heb ik 9 jaar pijn. En na reeds een te lange strijd, ben ik nog steeds bezig met behandelingen.. De oorzaak bij mij is gevonden, maar, ook te laat….

    Schrijven helpt me ook vaak maar als ik me echt slecht voel heb ik er de moed niet voor.. Daarom had ik de volgende vraag voor jou: mag ik een stukje van jouw boek gedeeltelijk overnemen en op facebook zetten of aan vrienden mailen? Ik zet er natuurlijk bij dat het van “life on sneakers” komt en dat ik het hen wil delen omdat het zo goed omschrijft wat ik ook voel. Het gaat om je brief waarin je afscheid neemt van een rot jaar en het nieuwe jaar verwelkomt. Het verwoord zo goed wat er in mij omgaat. Een van mijn grote problemen is dat ik vaak niet krijg omschreven; wat er gaande is, wat er in mijn hoofd rondspookt, hoe het is met mij, … Wanneer ik dit probeer word ik vaak overspoeld door emoties… En als die emoties er niet zijn, wil ik er ook liever niet over praten/nadenken en genieten van het moment zelf.. Weet niet of je het een beetje begrijpt? Vooral de mensen die ik niet (meer) kan zien, door mijn pijn, en die enkel nog een beeld van me hebben via facebook, zou ik zo willen bereiken. Want ik ben de voorbije jaren bijna iedereen kwijt geraakt door mijn pijn en doordat het zo lang onduidelijk is geweest, voor mezelf, en daardoor ook voor anderen. Sociale media heeft het me vaak moeilijk gemaakt. Misschien heb je dit zelf ook al ervaren? Als ik je boek lees komen er bij mezelf nog wat vraagjes op, maar die zal ik misschien voor een andere keer houden.

    Ik wens je dit jaar alvast een warm en liefdevol eindejaar met al de mensen die je graag ziet, en dat je er zo veel mogelijk van kan genieten. Ik ben echt opgelucht dankzij je boek, waarvoor 1000x dankjewel! Een topvrouw!

    Veel liefs,
    Barbara

    • dec 30, 2016

      Met de vermelding van ‘Life on Sneakers’, kan dat zeker Barbara! Ik wens je het ALLERALLERbeste toe! <3
      Fijn eindejaar xxx

  42. Delphine
    feb 1, 2017

    Wauw ! Dat zijn voorlopig de eerste woorden dat in me opkomen na dat ik het boek heb uitgelezen. Prachtig hoe jij je verhaal deelt met andere. Ik heb zo hard genoten van je boek, Wanneer iets minder gaat zal ik positief terug denken aan je boek en aan wat jij meegemaakt hebt en hoeveel moed jij toen had om door te gaan! Ik heb heel veel geleerd uit je boek! Wat een top madam ben jij!!! Veel succes in 2017
    groetjes Delphine

  43. Wendy Roumans
    feb 26, 2017

    Hey Evi. Ik heb je werk leren kennen aan de hand van een artikel van je wat ik aan het lezen was in de wachtzaal bij de dokter. Diezelfde week nog ben ik je boek Live on sneakers gaan kopen. Nu kijk ik enorm uit nr de komst van je tweede boek. Door je verhaal met ons te delen, leren we te beseffen dat we niet alleen staan met onze eigen problemen en dat we moeten genieten van alles en iedereen om ons heen, Zelf heb ik drie jaar geleden eerst een burn- out moeten krijgen om dit ook te beseffen en erna te gaan leven en handelen. Zoals je schrijft:verzamel momenten en geen dingen. Bedankt om je verhaal met ons te delen. Blijf dit doen want het helpt vele mensen.XXX

  44. Tessa De Quick
    apr 25, 2017

    Hey Evi ,

    Een paar dagen geleden kocht ik je boek life on sneakers! Wat ben ik blij dat ik dit boek gekocht heb , het is het beste die ik al gelezen heb. Het boek blijft op mijn bureau liggen ! zeker en vast , want aan jou woorden wil ik veel herinnert worden. Ik geef hem als mijn dochter oud genoeg is om hem te lezen zeker door!
    Ik ben benieuwd om je volgend boek te lezen en koop het zeker en vast.
    Ik kijk er al naar uit hem te lezen!
    Ik wil je nog heel veel succes toewensen in alles wat je doet! Ik hoop je heel snel eens te ontmoeten !

    Groetjes Tessa

Leave a Comment

Your email address will not be published.